Na een lange tijd afwezigheid, zijn we weer op pad! Dit maal gaat de reis naar de Caucasus. Op zondag kwam ik aan in Tbilisi en had ik een hotel voor de avond geregeld zodat ik de reis de dag erna fris kon beginnen. Het hotel raadde aan om o.a. Bolt (taxi-app) te gebruiken. Bolt gaf aan dat de prijs rond de 30 Lari zou zijn (±10 EUR), maar er waren uiteraard vriendelijke lokale mannen die je maar al te graag wilde brengen. Ik vroeg hoe duur dat was, maar kreeg niet echt een antwoord. Ik liep maar een stukje mee met de man en bleef doorduwen op de prijs en hij gaf maar aan dat het op de meter was. Ik vroeg om een fixed prijs en uiteindelijk kwam hij uit op 180. Ik keek hem hardlachend en drukte op de app om de taxi voor een zesde van de prijs te bestellen. Een beetje genaaid worden is part of the experience op reis, maar publiekelijk uitgekleed worden is wel wat te veel van het goede.
Enfin, voor een tientje kwam ik aan bij het hotel dat ik geboekt had. Niet het meest enerverende straat dat ik ooit had gezien. Weinig licht en vrij sovjet-achtige bouwwerken met een uitgestorven straatbeeld. De eigenaar zei dat ik even moest wachten tot iemand de deur open kwam doen en na een minuut of 5 kwam een lief oud vrouwtje mij ophalen. Een meer dan prima kamer met zelfs een eigen rooftop terras, wat wil een mens nog meer?
De dag erna begon weer goed, ik zou om 9 uur de auto geleverd krijgen zodat ik naar Sevan in Armenië kon rijden. De hoop was er, aangezien in het weekend nog was bevestigd dat het 9 uur zou zijn. Uiteraard was het om 9 uur niet zo dat de auto er was. Ik heb meermaals contact geprobeerd te zoeken met de maatschappij via de groepsaap, maar ik kreeg amper contact. Uiteindelijk rond een uur of 1 werd het pas een keer duidelijk dat er een pipo aankwam die mij om half 2 uiteindelijk had opgehaald. Toen bleek dat de papieren nog in orde gemaakt moesten worden om de grens over te gaan. Lang verhaal kort, ik kon tegen 3 uur pas wegrijden, een uurtje of 6 later dan gepland. Hierdoor moest ik eigenlijk in 1 rechte streep naar Sevan rijden om voor het donker nog aan te komen.
Dan komt nog het leuke dat je de grens over moet, waarbij ik beter Russisch spreek dan de grenswachten Engels kunnen. GeorgiĂ« uit valt nog mee, maar ArmeniĂ« in is ook nog een onwijs gehannes. Onder luid geroep van PASSPORT…. CAR PASSPORT krijg je overal stempels en mag je je naar het volgende hokje verplaatsen. Dan moet je in ArmeniĂ« nog een inklaringsgoedkeuring krijgen voor je auto, direct na de grens ook nog een verzekering afsluiten (volgens mij eerder onder het mom van een toeristenbelasting) en dan mag je weer verder gaan met je rit. Overigens rijden veel auto’s zonder bumper of uberhaupt een voorkant op hun auto.. dat stelt je toch weinig gerust.
Goed en wel aangekomen in Sevan in het hotel en daar mezelf nog goed kunnen volschranzen aangezien ik amper heb kunnen eten met al het logistiek geneuzel van de dag, om de dag erna te vervolgen met een kort bezoekje aan het klooster op de heuvel van het schiereiland. Een mooi gezicht om te bewonderen!
Na dit ochtendtafereel verplaatste ik mij weer in de auto richting het zuid-oosten, daarover meer in het volgende bericht, maar geniet ondertussen van het uitzicht onderweg!
Patje op pad 