Na meer dan een half jaar niet op pad te zijn geweest, is het toch weer eens tijd om een nieuw stukje van de wereld te ontdekken! Deze keer gaat de reis richting de golfstaten, waarbij ik veel heen en weer zal hoppen tussen de landen. Voor nu staat als eerste Dubai in de Verenigde Arabische Emiraten op de planning. Hoewel de Emiraten een meervoud van Emir is, is er maar 1 Emir en worden de andere 6 Emiraten geleid door Sheiks.
Allereerst begon de tocht op 8 december om een geweldige tijd, een vlucht om 06:30 op Schiphol is altijd ideaal. Ik vertel mezelf iedere keer dat ik niet zo’n vroege vlucht moet pakken, maar als ik dan de goedkopere prijs zie dan trap ik nog steeds iedere keer weer in vroege val. Nouja, je moet er wat voor over hebben, zullen we maar zeggen!

Toch enigszins langere vlucht dan ik aanvankelijk had verwacht, zeker een uurtje of 7. Bij aankomst kon je wel merken dat dit land iets te geavanceerd is, aangezien de Uber die mij kwam ophalen een Tesla was. Na een stukje file rijden kwam ik aan bij het hostel dat ik geboekt had (ja, een hostel in Dubai!). Ook als enigszins ervaren reiziger maak je nog fouten, en dit hostel bleek er een te zijn. Afin, het hostel was wel bij de Marina Beach, ook een mooi toerisitisch stukje in Dubai. Nadat ik de spullen snel had gedropt ben ik er gelijk op uitgegaan en kon ik de mooie highrise verkennen die Dubai al te bieden had. Lichtvervuiling zijn ze hier ook wel bekend mee. Aangezien het al een korte nacht was, wilde ik op tijd terug naar het hostel om, nadat ik snel wat in m’n mik had geschoven, wat slaap in te halen. Niks bleek minder waar, want ik had ongeveer het enige bed dat direct boven m’n hoofd de lamp van de kamer had, 3 mensen graag elke boom die je nog kon vinden in de Emiraten wilde omzagen en het bed lag als de meest harde plank die ik ooit had gezien. De ochtend erna besloten om niet m’n dagen hier te laten verpesten door een hostel en maar gelijk verkast naar een hotel. Dat was een zeer ruime kamer en het uitzicht vanaf de kamer was bizar, geen spijt van deze keuze.

Na een goede douche op dag 2 en eventjes de hernia eruit te rekken van de eerste nacht in de Emiraten toch maar eventjes wat van de stad gaan verkennen. Dag twee stond in het teken van de oude stad van Dubai, Al Fahidi. Na een stukje wandelen langs de Khor Dubai (het enige water dat de stad opdeelt), heb ik een Abra naar de overkant genomen. Dit is een boot waar je voor 1 Dirham (25 cent) naar de overkant kan. – Sidefact: ongeveer 90% van alle inwoners zijn immigrant in dit land, waaronder velen uit Bangladesh en Pakistan. Ik heb op deze dag ook niet veel andere mensen gezien. –

In de oude stad was er een oud fort, die helaas gesloten was en verder ben ik wat door de gangentjes tussendoor geslenterd en bij de markten ben ik snel doorgeramd, aangezien ik zowat de enige toerist was die daar op dat moment rondliep en ze allemaal mij als wandelend Dollarbiljet zagen.



De oude stad heeft wat schattigs, maar anderzijds kom je toch naar de Emiraten voor het grotesque dat dit uitstulpsel van het Midden-Oosten te bieden heeft! Vandaar dat dag 3 toeziet op downtown van Dubai op te zoeken, waaronder de Burj Khalifa. Ditmaal de metro gepakt om naar het stadscentrum te gaan, waarbij je uitkwam bij de Dubai Mall. Nouja, uitkwam.. Het is door een overdekte hal van 1km. Daarna kom je in een idioot groot winkelcentrum wat veels te fancy is. Ik ben niet snel de weg kwijt, maar ik voelde me echt een afgestompte aardappel, want m’n hele oriĂ«ntatievermogen was naar de getverdemme. Ik was blij dat ik op tijd naar het centrum was gegaan om ook de ingang van die tyfushoge toren te vinden. Rond 4 uur kon ik naar de 125e verdieping gaan met de lift met zo’n 9m/s met als vervolg naar de 148e verdieping. Overigens moest ik bij de controle m’n powerbank laten zien en was de beveiliger geĂŻntrigeerd door de grootte ervan, aangezien er 20.000 mAh inzit. Ik liet maar achterwege om te vertellen wat er nog meer heel groot is.
Oorspronkelijk dacht ik dat ik na anderhalf uur al moest wieberen, maar nadat ik enkel een sticker op m’n borst gedrukt kreeg met ‘Sky VIP’ werd ik niet herkend. Daarmee ben ik lekker lang in de lounge daar van het uitzicht gaan genieten en wat gratis sapjes gedronken tot het donker werd om nog een mooi plaatje te trekken. Ik kwam er ook achter dat de Burj Khalifa nooit op het rioleringssysteem is aangesloten – waardoor elke dag dus een konvooi van vrachtwagens met pure schijt wegrijdt. Toen ik op de 148e verdieping een sanitaire voorziening zag, kon ik het uiteraard niet laten daar mijn bijdrage aan te leveren. Voor de mensen die bekend zijn met het spel SimCity, dat is wel een beetje hoe deze stad voelt. Er is een onwijs fancy centrum en af en toe een hele boel highrise bij elkaar, maar de rest ziet er uit alsof er weinig tijd aan is besteed.
Hieronder nog een paar plaatjes van bovenaf en de kerstboomverlichting van onderen! Hier werd ik nog even aangevlogen door een enthousiaste Australische Chinees James (zo introduceerde hij zichzelf), die heel erg benieuwd was naar hoe het boven was, aangezien hij twijfelde of hij naar boven toe moest. Volgens mij was hij meer geĂŻnteresseerd in m’n foto’s dan in wat anders.



De laatste dag in Dubai was een dag naar de woestijn, ofwel de zandbak die naast de stad ligt! Opgehaald door de, toch enigszins onverstaanbare, Pakistaanse Ali werden we zeer snel zigzaggend naar het avontuur gereden. Allereerst mochten we op een Quadbike rijden, dit was helaas wel op een afgesloten terrein, maar nog steeds wel gaaf om over een paar zandduintjes heen te gassen. Uiteraard hier ook weer meerdere waarschuwingen opgepakt van de lokale instructeurs. Een beetje gas geven blijft toch lachen en er is niks misgegaan!
Hierna gingen we nog met de 4×4 wat Dunebashing doen, waarbij er, zoals de naam al suggereert, keihard door het duinlandschap wordt geramd. Heel gaaf om als in een soort centrifuge door het landschap te dartelen om uit te komen bij een hoge duin waar we vanaf konden sandboarden. Dat begon heel goed met eindigen op m’n reet onderaan de heuvel! Ik kwam er nog achter dat ik zelf ook omhoog moest klauteren, wat de conditie toch wel zeer aan het uitdagen was.
Na een verder stuk rijden kwamen we bij een kampje aan wat een bedouinenkamp moest voorstellen, maar je merkte wel dat dit enigszins kunstmatig was aangelegd. Je mocht hier even 10 seconde op de foto met een roofvogel – die geblinddoekt was – en een zeer kort ritje op een kameel maken, wat uiteindelijk niet meer dan 5 minuten duurde. Wat wel mooi was, was dat we hierna lekker mochten gaan eten van de BBQ. Bij het vleesgedeelte moest ik 3x vragen of ik wat meer kip kon krijgen, want hij gaf maar 2 stukjes per keer. Afin, ik ben uiteraard nog voor een tweede ronde gegaan, want er is nooit genoeg kip!



Hoewel het enigszins kunstmatig is aangelegd, doet het niet af aan de lokale ervaring en is het zeker een leuke tour om mee te maken! Na het eten werden we weer door onze Ali teruggesjeesd naar Dubai, waarbij hij ongeveer elke derde auto voor idioot uitmaakte omdat ze langzaam reden of te veel van baan wisselde, terwijl hij zelf ook van links naar rechts schoof over alle banen. Al met al een leuke stad en omgeving, maar wel taffesduur. Op naar Abu Dhabi morgen!
